Η Ήρα, απόφοιτος της Σχολής μας έχει μεγάλο συγγραφικό έργο. Έτσι τώρα μας καλεί στην παρουσίαση του καινούργιου της βιβλίου “Η ακέφαλη Βασίλισσα”.

Αντιγράφω από το βιογραφικό της Ήρας ένα μικρό απόσπασμα…

Η Ήρα-Παρασκευή Παπαποστόλου (το γένος Ραπίτου) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979 και σπούδασε Ιστορία Τέχνης και Αρχαιολογία στο Παρίσι (Paris X Nanterre, Paris I Sorbonne -με καθηγητή τον Ph. Dagen), με ειδίκευση στη Σύγχρονη Τέχνη και Φιλοσοφία-Αισθητική. Έχει διδαχτεί δημιουργική γραφή, θέατρο, κλασική κιθάρα και γραμμικό και ελεύθερο σχέδιο. Έχει εργαστεί στη γκαλερί Βουρκαριανή στην Κέα, στη Galerie du Haut-Pave στο Παρίσι, στην Αίθουσα Τέχνης MIHALARIAS ART στην Κηφισιά, στο Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM) στο Θησείο και στο IANOS Art Shop στο Golden Hall στο Μαρούσι. (Το πλήρες βιογραφικό με το πλούσιο συγγραφικό έργο της, ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΕΔΩ).

Σχετικά με το βιβλίο διαβάζουμε…

Ποια είναι η Αφροδίτη; Ποια η σχέση της Νατάσας με το αφεντικό της; Γιατί αυτοκτονεί ο Αιγέας; Τι συνδέει τελικά τους ήρωες της συγγραφέως;

Η Ήρα Παπαποστόλου, σε αυτή τη συλλογή διηγημάτων, μιλάει για τη γέννηση και τον θάνατο, και όλα τα ενδιάμεσα: την παιδική ηλικία και την ενηλικίωση, τη φιλία, τον έρωτα, τα ταξίδια, τις σπουδές, τις ιδέες, την πραγματικότητα που μας ζώνει. Αυτό που καθηλώνει τον αναγνώστη είναι ο τρόπος που το κάνει.

Όλη η αναφορά για το βιβλίο καθώς και ένα απόσπασμα ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΕΔΩ).

Η Ήρα μας προσκαλεί στην παρουσίαση του βιβλίου της :

Κανονίστε τις υποχρεώσεις σας για να μπορέσετε να παρευρεθείτε στη παρουσίαση και όπως πάντα λέω, όσοι πάτε μη ξεχάσετε να δώσετε χαιρετίσματα στην Ήρα.

Είναι 2026 και οι απόφοιτοί μας χαράζουν τους δικούς τους καλλιτεχνικούς δρόμους και μας προσκαλούν.

Ο Γιώργος – Πλάτων Περλέρος, απόφοιτος της Σχολής μας και υπεύθυνος της θεατρικής ομάδας της Σχολής μας, επανέρχεται μετά το “Οι γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα” με μια αθλητική παράσταση.

Μας λέει “Ρε ‘συ το σώμα θυμάται, εμπιστεύσου το” και μας καλεί σε μια παράσταση με θέμα τον αθλητισμό…

Μας λέει ο Γιώργος στο συνοδευτικό του σημείωμα…

Η πολυαγαπημένη Aspa Vallianatou έγραψε κάποια στιγμή τις αγαπημένες Ευεργετικές Ιδιότητες του Αθλητισμού.

Με κόπο, πολύ προσωπικό χρόνο, λεφτά από την τσέπη της (και δικά σας καθώς στηριξατε το πάρτυ μας) αλλά κυρίως αγαπημένους συντελεστές – γνώριμους και νέους – στήθηκε αυτή η παράσταση που ξεκινά το Σάββατο στο Studio Μαυρομιχάλη, και για λίγες παραστάσεις Σάββατο και Κυριακή στις 21:00

Αντιγράφω ένα μέρος από το κείμενο στην παρουσίαση του έργου…

“Οι ευεργετικές ιδιότητες του αθλητισμού”, γνωστές σε όλους μας. Ο αθλητισμός είναι αδιαμφισβήτητα κάτι καλό από τη φύση του, σωστά; Σωστά.

Στο “Θεραπευτήριο” τον χώρο της Μαρίας, οι αθλούμενοι έρχονται με κύριο στόχο τη θεραπεία της σχέσης με το σώμα ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες της γυμναστριας – θεραπεύτριας. Οι ισορροπίες θα ανατραπούν όταν στην ομάδα έρχεται ένα νέο μέλος και τότε όλα όσα θα συμβούν θα αποκαλύψουν τους πραγματικούς χαρακτήρες των ηρώων. Τι ζητά ο καθένας από το κυνήγι της ευεξίας και τι είναι διατεθειμένος να κάνει για την ομάδα;

Το έργο είναι εμπνευσμένο από ένα προσωπικό βίωμα – ή μάλλον όχι βίωμα, αλλά από το φόβο ενός ενδεχόμενου βιώματος. Με σατιρική διάθεση, σκιαγραφούνται ανθρώπινες συμπεριφορές οι οποίες όσο κι αν μοιάζουν παράλογες και τραβηγμένες, είναι πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα απ’ όσο είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε.

Περισσότερα για το έργο ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΕΔΩ μαζί με περισσότερες πληροφορίες για το έργο όπως και πληροφορίες για τα εισιτήρια και τις παραστάσεις. Ξεκινάμε στος 18 Απρίλη κοινώς αυτό το Σάββατο. Μια ωραία ιδέα για το Σαββατοκύριακο.

Είναι 2026 και οι απόφοιτοί μας δημιουργούν μέσα από το θέατρο.

Κάπως έτσι πέρασε η Κουζινοχημεία του 2026 στην ιστορία. Ένα ταξίδι στον μαγικό κόσμο της Χημείας, χωρίς ύλη διδασκαλίας, χωρίς βιβλίο, με όσα ξέρανε οι γιαγιάδες μας για τα μυστικά της κουζίνας. Οι γιαγιάδες, χωρίς να ξέρουν την επιστημονική ερμηνεία πίσω από τις πρακτικές που χρησιμοποιούνται, εφαρμόζουν την χημεία κάθε μέρα στην κουζίνα, στον κήπο, στην καθαριότητα. Κάπως έτσι ξεκινώντας, εδώ και δέκα χρόνια, η κουζινοχημεία, με υλικά που υπάρχουν σε όλες τις κουζίνες, κάνουμε απλά πειράματα, ίσως όχι τόσο εντυπωσιακά, αλλά που έχουν καθαρή εφαρμογή της Χημείας.

Προχθές λοιπόν πραγματοποιήθηκε η 13η Κουζινοχημεία. Η Κουζινοχημεία έχει παρουσιαστεί στο Σταυρος Νιάρχος, σε συνέδριο εκπαιδευτικών στη Θεσσαλονίκη, και κάθε χρόνο στο σχολείο μας στην εκδήλωση : Το παιδί πάει Γυμνάσιο, που αφορά μαθητές δημοτικού.

Ξεκινήσαμε με τα οξέα και τις βάσεις της κουζίνας μας. Με δείκτη το ζουμί από κοκκινολάχανο, πήρανε “άγνωστα δείγματα” και ζητήθηκε από τους μαθητές, να αναγνωρίσουνε αν έχουν οξύ ή βάση, από το χρώμα του δείκτη.

Στο τέλος τους έγινε – με επίδειξη – η συνεχής εναλλαγή του χρώματος, ανάμεσα στα χρώματα των οξέων (κόκκινο) και βάσεων (πράσινο), παίρνοντας μια μικρή “μυρουδιά” από τις αμφίδρομες αντιδράσεις.

Κεράσαμε γάλα και είδαμε μέσα από χρωματα ζαχαροπλαστικής πως λειτουργουν τα απορρυπαντικά.

Βάλαμε σταγόνες από το χρώμα, και μετά με μια σταγόνα υγρό πιάτων, τα χρώματα “απομακρύνθηκαν” δίνοντας όμορφα σχήματα.

Ρίχοντας την μαγική σταγόνα…

Κάναμε χρωματογραφία με …χαρτί από καφέ φίλτρου…

και αναλύσαμε τα χρώματα των μαρκαδόρων.

Τέλος “βγάλαμε ρεύμα από λεμόνια”. Φυσικά δεν κάναμε κουβέντα για διαφορά δυναμικού οξειδοαναγωγής, αλλά μιλήσαμε για μπαταρίες και τις εφαρμογές τους. Μάλιστα κάναμε διαγωνισμό για το “πιο ζουμερό λεμόνι” δηλαδή να βρούμε τον μαθητή που μετρήσαμε την πιο μεγάλη τάση : 960 mV. Τα άλλα παίζανε από 400-900 mV. Πολύ άρεσε στους μικρούς μαθητές ο διαγωνισμός.

Όλοι οι μικροί μαθητές βοήθησαν μοιράζοντας “τα όργανα” αλλά και τα αντιδραστήρια… Όλοι πήρανε στο τέλος το αστέρι του “ΒΟΗΘΟΥ ΚΟΥΖΙΝΟΧΗΜΕΙΑΣ” και στο τέλος το δίπλωμα του Κουζινοχημικού.

Οι εθελοντές μας πραγματικά μοναδικοί, τόσο στην μετακίνηση των μικρών μαθητών…

…αλλά και οι “δικοί μου εθελοντές”, σε όλη την διάρκεια της εκδήλωσης ήταν μοναδικοί και με βοήθησαν σε όλες τις φάσεις. Η Ειρήνη και ο Κωστής ήταν πραγματικά μοναδικοί και τους ευχαριστώ και από εδώ.

Υπάρχει λόγος που δεν φαίνεται η Ειρήνη, μια και η Ειρήνη έβγαζε τις φωτογραφίες οπότε ήταν πίσω από την κάμερα…

Είναι 2026 και εφαρμόζουμε την χημεία σε κάθε φάση της καθημερινότητάς μας.

Κάθε χρόνο πάμε στο μαθητικό συνέδριο του ACSTAC στη Θεσσαλονίκη. Είναι ένα μαθητικό συνέδριο που έχει αντικείμενο γενικά τις φυσικές επιστήμες και δίνει βήμα σε μαθητές από όλη την Ελλάδα, να παρουσιάσουν και να υποστηρίξουν τις ιδέες τους στο κοινό. Η διαδικασία είναι η κλασσική διαδικασία των συνεδρίων, με υποβολή προτάσεων, αξιολόγηση και αποδοχή. Μετά ακολουθεί η υποβολή της εργασίας και η αξιολόγησή της. Όλη αυτή η διαδικασία αποτελεί μοναδική εμπειρία για τους μαθητές, μια και μέσα από αυτήν αποκτούν δεξιότητες που αλλιώς δεν θα μπορούσαν να αποκτήσουν. Να ψάξουν, να βρουν πληροφορίες, να τις αξιολογήσουν και να τις συνδυάσουν, να βγάλουν συμπεράσματα και τέλος να “εκτεθούν” μπροστά σε κοινό, παρουσιάζοντας την εργασία τους, και υποστηρίζοντάς της απαντώντας στις ερωτήσεις του κοινού, που συνήθως ζητάει διευκρινίσεις ή προοπτικές των εργασιών που παρουσιάζονται. Σίγουρα μια μοναδική εμπειρία αν συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι βρίσκονται με μαθητές από όλη την Ελλάδα, και βλέπουν και τις δικές τους προσπάθειες.

Φέτος η συμμετοχή μας είχε 28 μαθητές και παρουσιάστηκαν εννέα εργασίες.

Τρεις από τις εργασίες μας απέσπασαν βραβεία.

Oι μαθητές και οι μαθήτριες, οι οποίοι βραβεύτηκαν είναι οι παρακάτω. 

Β’ Λυκείου

Αναστασιάδης Φοίβος (Θέμα εργασίας : Ιδανικό σπίτι για άτομα με ΔΕΠΥ/Αυτισμό)

Προετοιμάζοντας το όχημα.

και η βράβευση : Καραθανάσης Νίκος,  Κουτουμάνος Γιάννος, Χριστοδουλόπουλος Νίκος ( Θέμα εργασίας : Sandybot -Ένα ρομποτ που σκοπό έχει να καθαρίζει τηςν άμμο σε παραλίες, κάνοντας ταυτόχρονα διαλογή των απορριμάτων. )

Α Λυκείου:

Η ομάδα και ο κ Μπουρλής μπροστά από την μακέτα.

Η βράβευση της ομάδας : Μετζαφού Ευθυμία, Kατσαούνου-Οσαρόγκουε Αρετή, Ουσαντζοπούλου Θεοδώρα , Γεωργοπούλου Πηνελόπη (Το θέμα της εργασίας ήταν ένα πλωτό μέσο που καθαρίζει τις θάλασσες από επιπλέοντα απόβλητα και ταυτόχρονα τα ταξινομεί).

Τους μαθητές συνόδευαν η κ Καραβιώτη, ο κ Μπουρλής (καθηγητές Βιολογίας της Σχολής μας) και ο κ Αγριόδημας (καθηγητής Φυσικής).

Είναι 2026 και οι μαθητές μας κοιτάνε στο μέλλον και ονειρεύονται τρόπους για να μπορέσει να γίνει καλύτερο.

Πάμε να δούμε γαϊδουράκια και να περάσουμε καλά. Όταν ακούμε για τα γαϊδούρια, ξεχνάμε τα γλυκύτατα αυτά ζώα που έχουν γράψει την δική τους ιστορία στην ανάπτυξη της Ελληνικής υπαίθρου με την υπομονή τους (γαϊδουρινή όπως λέμε) και την αντοχή τους στις αγροτικές εργασίες. Συνήθως μας έρχεται στο μυαλό μας κάποιος συνάνθρωπός μας, ο οποίος έχει μια συμπεριφορά αγενή, ασεβή, αναιδή, εγωιστική, που δεν υπολογίζει κανέναν άλλο. Σε απλά Ελληνικά καμία σχέση με τα συμπαθή γαϊδουράκια. Και όμως τον λέμε γάιδαρο ή γαϊδούρα (παίζουν και τα δύο).

Καιρός λοιπόν να απομυθοποιήσουμε τον όρο και να πάμε να γνωρίσουμε τα γαϊδουράκια από κοντά. Αφορμή για αυτό μας δίνουν οι απόφοιτοί της Σχολής μας και μας καλούν σε ένα “πικ νικ” γνωριμίας στην γαιδουροχώρα.

(Αντιγράφω από το site των αποφοίτων : )

Ο Σύλλογος Αποφοίτων της Ελληνογαλλικής Σχολής Ευγένιος Ντελακρουά οργανώνει μια ξεχωριστή εξόρμηση!

Την Κυριακή 5 Απριλίου στις 12:00 θα επισκεφθούμε τη Γαϊδουροχώρα, το επισκέψιμο πάρκο του Ελληνικού Κέντρου για το Γαϊδούρι, που βρίσκεται στο Κορωπί.
Εκεί θα γνωρίσουμε τα προστατευόμενα γαϊδουράκια μέσα από την ενημέρωση και την οργανωμένη ξενάγηση. Οι επισκέψεις είναι σχεδιασμένες για μικρούς και μεγάλους.

Βέβαια αυτό είναι η αφορμή. Ο στόχος είναι να βρεθείτε ( ή και να ξαναβρεθείτε αν έχετε “χαθεί” μέσα στην καθημερινότητα), να μιλήσετε, να γελάσετε και να θυμηθείτε στιγμές που περάσατε μαζί στο σχολείο.

Είναι για την Κυριακή 5 Απριλίου… οπότε εντάξει προλαβαίνετε να κανονίσετε δουλειές. Μη ξεχνάτε ότι ξεκινάνε και οι διακοπές του Πάσχα αμέσως μετά, οπότε δεν έχετε και να διαβάσετε τα παιδιά για την Δευτέρα… Οπότε κανονίστε.

Λεπτομέρειες για την εκδήλωση μπορείτε να βρείτε το site των αποφοίτων ΕΔΩ.

Είναι 2026 και κανονίζουμε να βρεθούμε στην Γαϊδουροχώρα για να περάσουμε καλά…

Ο Μίμης Μπαχάρας, απόφοιτος της Σχολής μας βραβεύεται από την Ακαδημία Αθηνών για το έργο του σαν ιστορικός.Η βράβευσή του γίνεται με το βραβείο Ουράνη για το “Πώς και γιατί φτάσαμε στην Ελληνική Επανάσταση. Ιστορίες προυχόντων πριν το 1821”, εκδόσεις Εστία, 2025! Είχαμε γράψει για αυτό το βιβλίο τότε που το παρουσίαζε... ΕΔΩ, όπου μπορείτε να δείτε κάποιες επιπλέον λεπτομέρειες.

Για τον Δημήτρη (Μίμη) έχουμε γράψει αρκετές φορές σ”ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ LFH” και έχουμε παρουσιάσει δουλειά του στις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΣΙΝΗ. Μπορείτε να αναζητήσετε τις σχετικές εγγραφές στο site. Η βράβευση γίνεται στην πανηγυρική συνεδρίαση για τα 100 χρόνια της Ακαδημίας Αθηνών, κάτι που κατά την άποψη μου δίνει ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα στη βράβευση. Αυτο φαίνεται και από το γεγονός ότι θα χαιρετίσει την εκδήλωση η Αυτού Εξοχότης ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ Τασούλας και η Υπουργός Παιδείας, κ Ζαχαράκη, ο Πρόεδρος της Ακαδημίας κ. Διαμαντούρος και ο Γενικός Γραμματέας της Ακαδημίας, κ Ρεγκάκος.

Σίγουρα μια μοναδική στιγμή για τον Δημήτρη, αλλά και για εμάς που βλέπουμε τους παλιούς μας μαθητές να προχωράνε και να διακρίνονται για το έργο τους. Μια καλή ευκαιρία θα έλεγα για να βρεθείτε, τώρα που μυρίζει άνοιξη και οι μέρες μεγαλώνουν. Η πρόσκληση από ότι βλέπω είναι ανοικτή και σίγουρα θα είναι μια ευχάριστη έκπληξη για τον Δημήτρη να δει παλιούς φίλους και συμμαθητές ξαφνικά μπροστά του. Αντε να ξεφύγουμε λίγο από το πληκτρολόγιο, είπε αυτός που γράφει στο πληκτρολόγιο… ( 🙂 ) Φυσικά να δώσουμε συγχαρητήρια στον Μίμη και να του πούμε και “εις ανώτερα” που δεν ξέρω τι μπορεί να σημαίνει αυτό…κάποιο Νόμπελ ίσως… Μπα κάτι ενδιάμεσο πρέπει να υπάρχει… αλλά και γιατί όχι… SKY IS THE LIMIT. Μπράβο Δημήτρη και εις ανώτερα.

Είναι 2026 και οι μαθητές μας χαράζουν δικούς τους δρόμους και βραβεύονται για αυτό.

Για τον Αλέξη έχουμε ξαναγράψει ΕΔΩ και ΕΔΩ

Αντιγράφω ένα τμήμα απότο βιογραφικό του…

Ο Αλέξης Βουτουρής γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1994. Το 2016 αποφοίτησε από την τάξη βιολιού της Νίνας Πατρικίδου στο Ωδείο Ορφείο Αθηνών με δίπλωμα βιολιού με άριστα παμψηφεί. Το 2017 φοίτησε στο Anton Bruckner Privatuniversität της Αυστρίας στην τάξη του Albert Fischer και στο Conservatoire de Nice της Γαλλίας στην τάξη του Pierre Bensaid.

(πλήρες βιογραφικό μπορείτε να βρείτε ΕΔΩ)

Εδώ και αρκετά χρόνια είναι μέλος του ATHENS TANGO ENSEMBLE και συχνά πυκνά έχουν παραστάσεις με τάνγκο όπως ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ. Βέβαια αντικειμενικά είναι λίγο δύσκολο για σήμερα, έτσι σας ενημερώνω για την επόμενη εκδήλωση που συμμετέχει ο Αλέξης :

Ήταν για το επόμενο Σάββατο αλλά ήδη είναι sold out και από ότι είπε ο Αλέξης και στην επόμενη ημερομηνία που προστέθηκε λόγω ζήτησης την Δευτέρα 16 Μαρτίου τα εισιτήρια είναι λίγα.

Μετά από συζήτηση με τον Αλέξη με ενημέρωση ότιέξω από τις μουσικές βραδιές έχει και βραδιές μιλόνγκα, δηλαδή tango μουσική αλλά με την δυνατότητα να χορέψεις… Να μια καλή ιδέα για βραδυνή έξοδο.

Κλείνοντας την αναφορά μας στον Αλέξη έχουμε την μουσική βραδιά την Δευτέρα 16 Μαρτίου – αν προλάβετε. Για ό,τι νεώτερο, μόλις μάθω θα μάθετε.

Είναι 2026 και οι παλιοί μας μαθητές, μας ταξιδεύουν στον κόσμο της μουσικής και του τάνγκο.

Πέρασε στην ιστορία. Όπως σας είχα ήδη ενημερώσει… “Ήταν sold out”. Χωρίς να έχει εισιτήριο – εννοείται, το χολ της Σχολής ήταν κατάμεστο και τις δύο μέρες.

Οι μαθητές μας ακόμα μια φορά ανέβασαν τον πήχυ ψηλά. Όπως γίνεται τα τελευταία χρόνια η γιορτή βιντεογραφήθηκε από μια ομάδα επαγγελματιών και το καταπληκτικό αποτέλεσμα ανέβηκε στο site της Σχολής μας.

Για όσους δεν μπόρεσαν να το παρακολουθήσουν αλλά και για να σας “ανοίξει η όρεξη” και να κρατήσετε θέση …για του χρόνου (κάπου στα μέσα Φλεβάρη θα είναι, 18-19 μάλλον) σας στέλνω τον σύνδεσμο για να δείτε το βίντεο.

Δεν με αφήνει να το ανεβάσω οπότε ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ.

Δεκάδες μαθητές μας συμμετείχαν στην εκδήλωση υποστηρίζοντας την μουσική βραδιά από πολλές απόψεις. Επειδή δεν μπορέσατε να έρθετε και δεν είχατε το πρόγραμμα, για να δείτε όλο αυτό τον κόσμο, το ελάχιστο που μπορώ να κάνω είναι να ανεβάσω στιγμιότυπα από το πρόγραμμα που καταγράφεται “όλος αυτός ο κόσμος” που πήρε μέρος στην εκδήλωση :

Κάπως έτσι, καμαρώσαμε τα παιδιά μας που μας “έβγαλαν βόλτα” μέσα από τους στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου, μας θύμισαν τραγούδια που όλοι έχουμε τραγουδήσει και στιγμές που ζήσαμε ακούγοντας τα και τραγουδώντας τα.

Πάντα η μουσική βραδιά είναι ένα ταξίδι. Ένα ταξίδι σε μνημες και εικόνες. Κάθε μουσική βραδιά αφήνει το ίχνος της με τις αναμνήσεις που μας φέρνει αλλά αφήνει και μια αγωνία. Τι θέμα θα έχει άραγε η επόμενη μουσική βραδιά; Είμαστε σίγουροι ότι η ομάδα των καθηγητών που υποστηρίζουν την μουσική βραδιά αλλά κυρίως οι μαθητές μας θα μας δώσουν πάλι μια καλή αφορμη να αισθανθούμε περήφανοι και να καμαρώνουμε.

Πολλά συγχαρητήρια σε όλους για την υπεροχη μουσική βραδιά.

Είναι 2026 και αισθανόμαστε περήφανοι για τους μαθητές μας, αλλά έχουμε και αγωνία για την επόμενη μουσική βραδιά…Από τώρα; Ναι γιατί πειράζει;;;

Είστε έτοιμοι…

…να πάρετε τα βουνά.

Σας καλούμε όπως κάθε χρόνο στον…

Άη Γιάννη για να τρέξουμε, είτε στον ένα είστε στον άλλο αγώνα. Κανονίστε τις υποχρεώσεις σας…Ξεσκονίστε τα παπούτσια σας… κάντε προθέρμανση και ελάτε…

Θέλετε να μάθετε περισσότερα…Μπορείτε να δείτε ΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΕΔΩ όπου υπάρχουν χάρτες, οδηγίες και άλλες πληροφορίεσς σχετικά με τον αγώνα. Εκεί θα βρείτε και τον σύνδεσμο ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΑΣ

Είναι 2026 και όπως κάθε χρόνο παίρνουμε τα βουνά και τρέχουμε… εσείς;